Posted by on 14 listopada 2018

Zmiany od krzywej poddykrotycznej do monokrotycznej można spostrzegać w przebiegu chorób gorączkowych. Napięcie duże (tętno twarde, pulsus tlurus) cechuje się większymi i liczniejszymi falami ze sprężystości, przesunięciem ich siedziby do szczytu krzywej, brakiem fali dykrotycznej i powolniejszym opadaniem ramienia zstępującego krzywej. Niekiedy fale ze sprężystości pojawiają się nawet na ramieniu wstępującym krzywej, a bardzo duże napięcie tętnicy może spowodować zniknięcie w ogóle wszelkich fal. Zapisywanie tętna, łączne z zapisywaniem krzywej żylnej, uderzenia koniuszkowego i czasu, ma największe znaczenie dla badania zaburzeń miarowej czynności serca. Sprawę omówię razem z elektrokardiogramami w rozdziale o zaburzeniach automatycznych własności mięśnia sercowego. Krzywą tętna żylnego sporządza się z okolicy opuszki prawej żyły szyjnej wewnętrznej (bulbus v. (ugularis ), przy tym zawsze równocześnie przynajmniej z krzywą tętna tętnicy szprychowej lub szyjnej, a jeszcze lepiej i z krzywą uderzenia koniuszkowego. Badanego układa się poziomo tak by było widoczne tętnienie żylne w okolicy opuszki prawej żyły szyjnej wewnętrznej. W tym miejscu przykłada się szczelnie, lecz lekko mały lejek i łączy go wężem gumowym z bębenkiem, zaopatrzonym w przyrząd piszący. Krzywe w ten sposób otrzymane odzwierciedlają wahania wypełnienia żył krwią. [patrz też: baza lekarzy w polsce, pestka moreli gorzkiej, ośrodek terapii uzależnień warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: baza lekarzy w polsce ośrodek terapii uzależnień warszawa pestka moreli gorzkiej

Posted by on 14 listopada 2018

Zmiany od krzywej poddykrotycznej do monokrotycznej można spostrzegać w przebiegu chorób gorączkowych. Napięcie duże (tętno twarde, pulsus tlurus) cechuje się większymi i liczniejszymi falami ze sprężystości, przesunięciem ich siedziby do szczytu krzywej, brakiem fali dykrotycznej i powolniejszym opadaniem ramienia zstępującego krzywej. Niekiedy fale ze sprężystości pojawiają się nawet na ramieniu wstępującym krzywej, a bardzo duże napięcie tętnicy może spowodować zniknięcie w ogóle wszelkich fal. Zapisywanie tętna, łączne z zapisywaniem krzywej żylnej, uderzenia koniuszkowego i czasu, ma największe znaczenie dla badania zaburzeń miarowej czynności serca. Sprawę omówię razem z elektrokardiogramami w rozdziale o zaburzeniach automatycznych własności mięśnia sercowego. Krzywą tętna żylnego sporządza się z okolicy opuszki prawej żyły szyjnej wewnętrznej (bulbus v. (ugularis ), przy tym zawsze równocześnie przynajmniej z krzywą tętna tętnicy szprychowej lub szyjnej, a jeszcze lepiej i z krzywą uderzenia koniuszkowego. Badanego układa się poziomo tak by było widoczne tętnienie żylne w okolicy opuszki prawej żyły szyjnej wewnętrznej. W tym miejscu przykłada się szczelnie, lecz lekko mały lejek i łączy go wężem gumowym z bębenkiem, zaopatrzonym w przyrząd piszący. Krzywe w ten sposób otrzymane odzwierciedlają wahania wypełnienia żył krwią. [patrz też: baza lekarzy w polsce, pestka moreli gorzkiej, ośrodek terapii uzależnień warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: baza lekarzy w polsce ośrodek terapii uzależnień warszawa pestka moreli gorzkiej