Posted by on 7 lipca 2018

Jednak w przypadku każdego z tych punktów końcowych oszacowania ryzyka pozostały znaczące (tabela S1, wzór 4 w dodatku uzupełniającym). W analizach wtórnych, w których wykorzystano wyjściowe kwintyle stężenia troponiny T, nieskorygowane tempo pierwotnego punktu końcowego w wieku 5 lat różniło się istotnie w pięciu grupach kwintylowych; częstości zdarzeń były podobne w trzech najniższych warstwach stężenia troponiny T (<7,3 ng na litr, od 7,3 do <10,0 ng na litr i> 10,0 do <14,0 ng na litr) i były znacznie wyższe w czwartym kwintylu (. 14,0) do <23,0 ng na litr) i piątego kwintyla (. 23,0 ng na litr) (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym). Skorygowane modele potwierdziły obserwację, że ryzyko sercowo-naczyniowe było podwyższone tylko u pacjentów z nieprawidłowymi wyjściowymi stężeniami troponiny T (Tabela S2 w dodatkowym dodatku). W analizach eksploracyjnych zaobserwowaliśmy, że pacjenci z nieprawidłowymi wyjściowymi stężeniami troponiny T i stężeniami NT-proBNP wynoszącymi 300 ng na litr lub więcej byli narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (Tabela S3 w Dodatku uzupełniającym).
Rewaskularyzacja i zdarzenia sercowo-naczyniowe
Ryc. 2. Ryc. 2. Wskaźniki zagrożenia dla pierwotnego zespolonego punktu końcowego i wybranych wtórnych punktów końcowych. Dane przedstawiono dla pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do szybkiej rewaskularyzacji plus intensywna terapia medyczna (grupa rewaskularyzacji) lub intensywna terapia medyczna (medyczna grupa terapeutyczna), stratyfikowane zgodnie z normalnym (<14 ng na litr) lub nieprawidłowym (.14 ng na litr) o wysokiej czułości stężenia troponiny sercowej T na początku badania. Rozmiar pudeł jest proporcjonalny do wielkości podgrup.
Wśród pacjentów objętych tym dodatkowym badaniem BARI 2D, szybka rewaskularyzacja nie wiązała się z istotnie niższym ryzykiem pierwotnego złożonego punktu końcowego niż z samym leczeniem farmakologicznym (współczynnik ryzyka, 0,98; 95% CI, 0,80 do 1,19; P = 0,83 ), wyniki podobne do ogólnych wyników badania BARI 2D11; ten brak znaczących korzyści zaobserwowano zarówno u pacjentów z prawidłowymi stężeniami troponiny T, jak i wśród osób z nieprawidłowymi stężeniami troponiny T (ryc. 2). Wpływ rewaskularyzacji według dwóch warstw stężenia troponiny T wydawał się być spójny dla każdego ze składników pierwotnego złożonego punktu końcowego, bez znaczących dowodów na heterogeniczność. Podobne wyniki zaobserwowano w odniesieniu do zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, niewydolności serca i złożonego punktu końcowego zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zawału mięśnia sercowego, udaru lub niewydolności serca (Figura 2). W serii analiz czułości ponownie nie zaobserwowaliśmy korzyści rewaskularyzacji poprzez zwiększenie kwintyli stężenia troponiny T (Tabela S4), gdy obserwacja została skrócona po roku (Tabela S5) lub gdy pacjenci z wysokim stężeniem zarówno troponiny T, jak i Oceniono NT-proBNP (Tabela Ostatecznie, nie zaobserwowano żadnych dowodów na heterogeniczność w analizach, w których wykorzystano naturalne stężenie T troponiny T przekształcone logarytmicznie zamiast kategorycznego stężenia troponiny T (dane nie pokazane). Powtórzyliśmy te analizy osobno w warstwach pacjentów kwalifikujących się do rewaskularyzacji z pomostem aortalno-wieńcowym i tych, którzy byli uprawnieni do rewaskularyzacji za pomocą przezskórnej interwencji wieńcowej, i nie było różnej korzyści rewaskularyzacji wśród osób z nieprawidłowymi stężeniami troponiny T (ryc.
[podobne: skręcenie stawu skokowego, kasetony świetlne, kotwy do drzwi ]

Powiązane tematy z artykułem: kasetony świetlne kotwy do drzwi skręcenie stawu skokowego

Posted by on 7 lipca 2018

Jednak w przypadku każdego z tych punktów końcowych oszacowania ryzyka pozostały znaczące (tabela S1, wzór 4 w dodatku uzupełniającym). W analizach wtórnych, w których wykorzystano wyjściowe kwintyle stężenia troponiny T, nieskorygowane tempo pierwotnego punktu końcowego w wieku 5 lat różniło się istotnie w pięciu grupach kwintylowych; częstości zdarzeń były podobne w trzech najniższych warstwach stężenia troponiny T (<7,3 ng na litr, od 7,3 do <10,0 ng na litr i> 10,0 do <14,0 ng na litr) i były znacznie wyższe w czwartym kwintylu (. 14,0) do <23,0 ng na litr) i piątego kwintyla (. 23,0 ng na litr) (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym). Skorygowane modele potwierdziły obserwację, że ryzyko sercowo-naczyniowe było podwyższone tylko u pacjentów z nieprawidłowymi wyjściowymi stężeniami troponiny T (Tabela S2 w dodatkowym dodatku). W analizach eksploracyjnych zaobserwowaliśmy, że pacjenci z nieprawidłowymi wyjściowymi stężeniami troponiny T i stężeniami NT-proBNP wynoszącymi 300 ng na litr lub więcej byli narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (Tabela S3 w Dodatku uzupełniającym).
Rewaskularyzacja i zdarzenia sercowo-naczyniowe
Ryc. 2. Ryc. 2. Wskaźniki zagrożenia dla pierwotnego zespolonego punktu końcowego i wybranych wtórnych punktów końcowych. Dane przedstawiono dla pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do szybkiej rewaskularyzacji plus intensywna terapia medyczna (grupa rewaskularyzacji) lub intensywna terapia medyczna (medyczna grupa terapeutyczna), stratyfikowane zgodnie z normalnym (<14 ng na litr) lub nieprawidłowym (.14 ng na litr) o wysokiej czułości stężenia troponiny sercowej T na początku badania. Rozmiar pudeł jest proporcjonalny do wielkości podgrup.
Wśród pacjentów objętych tym dodatkowym badaniem BARI 2D, szybka rewaskularyzacja nie wiązała się z istotnie niższym ryzykiem pierwotnego złożonego punktu końcowego niż z samym leczeniem farmakologicznym (współczynnik ryzyka, 0,98; 95% CI, 0,80 do 1,19; P = 0,83 ), wyniki podobne do ogólnych wyników badania BARI 2D11; ten brak znaczących korzyści zaobserwowano zarówno u pacjentów z prawidłowymi stężeniami troponiny T, jak i wśród osób z nieprawidłowymi stężeniami troponiny T (ryc. 2). Wpływ rewaskularyzacji według dwóch warstw stężenia troponiny T wydawał się być spójny dla każdego ze składników pierwotnego złożonego punktu końcowego, bez znaczących dowodów na heterogeniczność. Podobne wyniki zaobserwowano w odniesieniu do zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, niewydolności serca i złożonego punktu końcowego zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zawału mięśnia sercowego, udaru lub niewydolności serca (Figura 2). W serii analiz czułości ponownie nie zaobserwowaliśmy korzyści rewaskularyzacji poprzez zwiększenie kwintyli stężenia troponiny T (Tabela S4), gdy obserwacja została skrócona po roku (Tabela S5) lub gdy pacjenci z wysokim stężeniem zarówno troponiny T, jak i Oceniono NT-proBNP (Tabela Ostatecznie, nie zaobserwowano żadnych dowodów na heterogeniczność w analizach, w których wykorzystano naturalne stężenie T troponiny T przekształcone logarytmicznie zamiast kategorycznego stężenia troponiny T (dane nie pokazane). Powtórzyliśmy te analizy osobno w warstwach pacjentów kwalifikujących się do rewaskularyzacji z pomostem aortalno-wieńcowym i tych, którzy byli uprawnieni do rewaskularyzacji za pomocą przezskórnej interwencji wieńcowej, i nie było różnej korzyści rewaskularyzacji wśród osób z nieprawidłowymi stężeniami troponiny T (ryc.
[podobne: skręcenie stawu skokowego, kasetony świetlne, kotwy do drzwi ]

Powiązane tematy z artykułem: kasetony świetlne kotwy do drzwi skręcenie stawu skokowego