Posted by on 3 września 2018

Charakterystyka choroby
Badania dotyczące oceny markerów przebiegu choroby wąglika inhalacyjnego przeprowadzono na królikach i małpach. Celem każdego badania było zbadanie czasu wystąpienia wad laboratoryjnych i klinicznych oraz określenie optymalnego przedziału czasowego dla interwencji terapeutycznej. Osiem nowozelandzkich białych królików lub makaków jawajskich eksponowano na docelową dawkę zarodników B. anthracis, która była 200 razy większa od średniej dawki śmiertelnej. Oceniano wyniki kliniczne, temperaturę zwierząt, poziom ochronnego antygenu w surowicy oraz obecność lub brak bakteriemii wykrytych w hodowli i za pomocą testów reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). W pierwotnej analizie zbadano związek między czasem przeżycia a początkiem zmiennych klinicznych wskazujących na zakażenie wąglikiem.
Skuteczność terapeutyczna u królików
Otwarte, randomizowane badanie z grupą kontrolną, z randomizacją i placebo, przeprowadzone zgodnie z wytycznymi Good Laboratory Practice, oceniło skuteczność terapeutyczną raksybakumabu u królików narażonych na zarodniki wąglika w aerozolu. 54 białe króliki nowozelandzkie zostały losowo przydzielone według płci i masy ciała do trzech grup po 18 królików każda i poddano prowokacji w dniu 0 docelową dawką zarodników B. anthracis, która była 200 razy większa od średniej dawki letalnej. Po wykryciu ochronnego antygenu w surowicy lub podwyższeniu temperatury ciała o 1,1 ° C (2 ° F) lub więcej powyżej wartości wyjściowej, pojedynczym królikom podano pojedynczą bolusową dożylną iniekcję raksibakumabu (20 lub 40 mg na kilogram) lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności było przeżycie w 14 dniu, zdefiniowane jako procent królików, które żyły w dniu 14. Drugorzędnym punktem końcowym skuteczności był czas przeżycia, określony jako czas od prowokacji przetrwalników do śmierci w okresie 14 dni.
Skuteczność terapeutyczna u małp
W badaniu z zastosowaniem ślepej próby, z grupą równoległą, randomizowanym, kontrolowanym placebo, przeprowadzonym zgodnie z wytycznymi Good Laboratory Practice oceniano skuteczność terapeutyczną raksibakumabu u małp narażonych na zarodniki wąglika w aerozolu. Czterdzieści małp cynomolgus, które wcześniej nie otrzymały leczenia, losowo przydzielono według płci do dwóch grup po 14 małp i jednej grupy po 12 małp i poddano prowokacji docelową dawką zarodników B. anthracis (szczep Ames), który był 200 razy mediany dawka śmiertelna. Po wykryciu ochronnego antygenu w surowicy, pojedynczym małpom podano pojedynczą bolusową dożylną iniekcję raksibakumabu (20 mg na kilogram lub 40 mg na kilogram) lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności było przeżycie w 28 dniu, zdefiniowane jako procent małp, które żyły w dniu 28. Drugorzędnym punktem końcowym skuteczności był czas przeżycia, określony jako czas od zakażenia przetrwalnikami do śmierci w okresie 28 dni.
Projektowanie badań bezpieczeństwa u ludzi
W Stanach Zjednoczonych przeprowadzono cztery badania raksibakumabu u zdrowych ochotników (dodatek uzupełniający). Instytucjonalne komisje przeglądowe uczestniczących ośrodków zatwierdziły protokoły
[hasła pokrewne: poradnie dietetyczne warszawa, motylki pro ana blog, kalkulator gfr mdrd ]

Powiązane tematy z artykułem: kalkulator gfr mdrd motylki pro ana blog poradnie dietetyczne warszawa

Posted by on 3 września 2018

Charakterystyka choroby
Badania dotyczące oceny markerów przebiegu choroby wąglika inhalacyjnego przeprowadzono na królikach i małpach. Celem każdego badania było zbadanie czasu wystąpienia wad laboratoryjnych i klinicznych oraz określenie optymalnego przedziału czasowego dla interwencji terapeutycznej. Osiem nowozelandzkich białych królików lub makaków jawajskich eksponowano na docelową dawkę zarodników B. anthracis, która była 200 razy większa od średniej dawki śmiertelnej. Oceniano wyniki kliniczne, temperaturę zwierząt, poziom ochronnego antygenu w surowicy oraz obecność lub brak bakteriemii wykrytych w hodowli i za pomocą testów reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). W pierwotnej analizie zbadano związek między czasem przeżycia a początkiem zmiennych klinicznych wskazujących na zakażenie wąglikiem.
Skuteczność terapeutyczna u królików
Otwarte, randomizowane badanie z grupą kontrolną, z randomizacją i placebo, przeprowadzone zgodnie z wytycznymi Good Laboratory Practice, oceniło skuteczność terapeutyczną raksybakumabu u królików narażonych na zarodniki wąglika w aerozolu. 54 białe króliki nowozelandzkie zostały losowo przydzielone według płci i masy ciała do trzech grup po 18 królików każda i poddano prowokacji w dniu 0 docelową dawką zarodników B. anthracis, która była 200 razy większa od średniej dawki letalnej. Po wykryciu ochronnego antygenu w surowicy lub podwyższeniu temperatury ciała o 1,1 ° C (2 ° F) lub więcej powyżej wartości wyjściowej, pojedynczym królikom podano pojedynczą bolusową dożylną iniekcję raksibakumabu (20 lub 40 mg na kilogram) lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności było przeżycie w 14 dniu, zdefiniowane jako procent królików, które żyły w dniu 14. Drugorzędnym punktem końcowym skuteczności był czas przeżycia, określony jako czas od prowokacji przetrwalników do śmierci w okresie 14 dni.
Skuteczność terapeutyczna u małp
W badaniu z zastosowaniem ślepej próby, z grupą równoległą, randomizowanym, kontrolowanym placebo, przeprowadzonym zgodnie z wytycznymi Good Laboratory Practice oceniano skuteczność terapeutyczną raksibakumabu u małp narażonych na zarodniki wąglika w aerozolu. Czterdzieści małp cynomolgus, które wcześniej nie otrzymały leczenia, losowo przydzielono według płci do dwóch grup po 14 małp i jednej grupy po 12 małp i poddano prowokacji docelową dawką zarodników B. anthracis (szczep Ames), który był 200 razy mediany dawka śmiertelna. Po wykryciu ochronnego antygenu w surowicy, pojedynczym małpom podano pojedynczą bolusową dożylną iniekcję raksibakumabu (20 mg na kilogram lub 40 mg na kilogram) lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności było przeżycie w 28 dniu, zdefiniowane jako procent małp, które żyły w dniu 28. Drugorzędnym punktem końcowym skuteczności był czas przeżycia, określony jako czas od zakażenia przetrwalnikami do śmierci w okresie 28 dni.
Projektowanie badań bezpieczeństwa u ludzi
W Stanach Zjednoczonych przeprowadzono cztery badania raksibakumabu u zdrowych ochotników (dodatek uzupełniający). Instytucjonalne komisje przeglądowe uczestniczących ośrodków zatwierdziły protokoły
[hasła pokrewne: poradnie dietetyczne warszawa, motylki pro ana blog, kalkulator gfr mdrd ]

Powiązane tematy z artykułem: kalkulator gfr mdrd motylki pro ana blog poradnie dietetyczne warszawa