Posted by on 3 lipca 2018

Zwiększanie dawki przeprowadzono na podstawie zmodyfikowanego projektu przyspieszonego miareczkowania.18 Krótko mówiąc, wymagało to leczenia przynajmniej trzech pacjentów na dawkę w jednym cyklu (początkowo 3 tygodnie, a następnie 4 tygodnie), z podwojeniem dawki w przypadku braku negatywne skutki klasy 2 lub wyższej podczas tego cyklu. Do sześciu pacjentów leczono, jeśli obserwowano jedną toksyczność ograniczającą dawkę przy danej dawce, a dawkę uznawano za maksymalną podaną dawkę, jeśli podczas tego pierwszego leczenia obserwowano dwa objawy toksyczności ograniczającej dawkę. Zjawisko niepożądane związane z lekiem stopnia 3 lub 4 występujące w pierwszym cyklu uznano za przejaw toksyczności ograniczającej dawkę. Ponieważ było to badanie fazy 1, celem było określenie bezpieczeństwa, profilu zdarzeń niepożądanych, toksyczności ograniczającej dawkę, maksymalnej tolerowanej dawki, dawki, przy której PARP jest maksymalnie hamowany, oraz profili farmakokinetycznych i farmakodynamicznych w obu próbach zastępczych. próbki (jednojądrzaste komórki krwi obwodowej i oskubane mieszki włosowe brwi) i tkanka nowotworowa. Po ich ustaleniu, głównym celem było przetestowanie hipotezy, że pacjenci z rakiem związanym z mutacjami BRCA1 lub BRCA2 będą wykazywać obiektywną odpowiedź przeciwnowotworową na monoterapię olaparibem.
Badanie zostało zaprojektowane przez naukowców z Royal Marsden NHS Foundation Trust i Institute of Cancer Research oraz przedstawicieli KuDOS Pharmaceuticals, sponsora. Dane zostały zebrane i przeanalizowane przez Theradex pod nadzorem badaczy akademickich. Statystyki opisowe zostały dostarczone przez Theradex, z dodatkowymi analizami przeprowadzonymi w Instytucie Badań nad Rakiem. Trzech autorów akademickich napisało pierwszą wersję manuskryptu, którą sfinalizowali współautorzy. Główny badacz akademicki zapewnia kompletność i dokładność wyników.
Oceny badań
Oceny bezpieczeństwa przeprowadzono w punkcie wyjściowym, a następnie w cotygodniowych wizytach. Każda ocena składała się z zebrania historii i badania fizykalnego; panele laboratoryjne, w tym pełna morfologia krwi, poziomy czynników krzepnięcia i elektrolitów oraz testy funkcji wątroby i nerek; i śledzenie elektrokardiograficzne. Zdarzenia niepożądane zostały ocenione zgodnie ze Wspólnymi Kryteriami Terminologii dla zdarzeń niepożądanych (wersja 3.0) .19
Badania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne przeprowadzono na początku i podczas pierwszego i drugiego cyklu leczenia. Próbki osocza analizowano pod kątem stężenia olaparybu za pomocą ekstrakcji w fazie stałej, a następnie wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją za pomocą spektrometrii masowej. Dane dotyczące stężenia w osoczu w czasie analizowano za pomocą analizy niekompartmentowej (WinNonLin, wersja 4.1, Pharsight) w celu uzyskania parametrów farmakokinetycznych po pierwszej dawce (parametry pojedynczej dawki) i po dawce w dniu 14 (parametry wielu dawek). Hamowanie PARP oceniano w badaniach farmakodynamicznych za pomocą testu funkcjonalnego (Mesoscale Discovery) obejmującego analizę tworzenia poli (ADP-rybozy) (PAR) z jednojądrzastych komórek krwi obwodowej i lizatów komórek nowotworowych, wszystkie znormalizowane do Obecność białka PARP1.17 Stwierdzono powstawanie ognisk .H2AX, fosforylowanej postaci histonowego członka rodziny histonowej H2A X (H2AX) przy serynie 139, markera pęknięć dwuniciowych DNA, u pacjentów otrzymujących dawki 100 mg lub więcej olaparib dwa razy dziennie
[więcej w: niacynamid, asumin, skręcenie stawu skokowego ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin niacynamid skręcenie stawu skokowego

Posted by on 3 lipca 2018

Zwiększanie dawki przeprowadzono na podstawie zmodyfikowanego projektu przyspieszonego miareczkowania.18 Krótko mówiąc, wymagało to leczenia przynajmniej trzech pacjentów na dawkę w jednym cyklu (początkowo 3 tygodnie, a następnie 4 tygodnie), z podwojeniem dawki w przypadku braku negatywne skutki klasy 2 lub wyższej podczas tego cyklu. Do sześciu pacjentów leczono, jeśli obserwowano jedną toksyczność ograniczającą dawkę przy danej dawce, a dawkę uznawano za maksymalną podaną dawkę, jeśli podczas tego pierwszego leczenia obserwowano dwa objawy toksyczności ograniczającej dawkę. Zjawisko niepożądane związane z lekiem stopnia 3 lub 4 występujące w pierwszym cyklu uznano za przejaw toksyczności ograniczającej dawkę. Ponieważ było to badanie fazy 1, celem było określenie bezpieczeństwa, profilu zdarzeń niepożądanych, toksyczności ograniczającej dawkę, maksymalnej tolerowanej dawki, dawki, przy której PARP jest maksymalnie hamowany, oraz profili farmakokinetycznych i farmakodynamicznych w obu próbach zastępczych. próbki (jednojądrzaste komórki krwi obwodowej i oskubane mieszki włosowe brwi) i tkanka nowotworowa. Po ich ustaleniu, głównym celem było przetestowanie hipotezy, że pacjenci z rakiem związanym z mutacjami BRCA1 lub BRCA2 będą wykazywać obiektywną odpowiedź przeciwnowotworową na monoterapię olaparibem.
Badanie zostało zaprojektowane przez naukowców z Royal Marsden NHS Foundation Trust i Institute of Cancer Research oraz przedstawicieli KuDOS Pharmaceuticals, sponsora. Dane zostały zebrane i przeanalizowane przez Theradex pod nadzorem badaczy akademickich. Statystyki opisowe zostały dostarczone przez Theradex, z dodatkowymi analizami przeprowadzonymi w Instytucie Badań nad Rakiem. Trzech autorów akademickich napisało pierwszą wersję manuskryptu, którą sfinalizowali współautorzy. Główny badacz akademicki zapewnia kompletność i dokładność wyników.
Oceny badań
Oceny bezpieczeństwa przeprowadzono w punkcie wyjściowym, a następnie w cotygodniowych wizytach. Każda ocena składała się z zebrania historii i badania fizykalnego; panele laboratoryjne, w tym pełna morfologia krwi, poziomy czynników krzepnięcia i elektrolitów oraz testy funkcji wątroby i nerek; i śledzenie elektrokardiograficzne. Zdarzenia niepożądane zostały ocenione zgodnie ze Wspólnymi Kryteriami Terminologii dla zdarzeń niepożądanych (wersja 3.0) .19
Badania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne przeprowadzono na początku i podczas pierwszego i drugiego cyklu leczenia. Próbki osocza analizowano pod kątem stężenia olaparybu za pomocą ekstrakcji w fazie stałej, a następnie wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją za pomocą spektrometrii masowej. Dane dotyczące stężenia w osoczu w czasie analizowano za pomocą analizy niekompartmentowej (WinNonLin, wersja 4.1, Pharsight) w celu uzyskania parametrów farmakokinetycznych po pierwszej dawce (parametry pojedynczej dawki) i po dawce w dniu 14 (parametry wielu dawek). Hamowanie PARP oceniano w badaniach farmakodynamicznych za pomocą testu funkcjonalnego (Mesoscale Discovery) obejmującego analizę tworzenia poli (ADP-rybozy) (PAR) z jednojądrzastych komórek krwi obwodowej i lizatów komórek nowotworowych, wszystkie znormalizowane do Obecność białka PARP1.17 Stwierdzono powstawanie ognisk .H2AX, fosforylowanej postaci histonowego członka rodziny histonowej H2A X (H2AX) przy serynie 139, markera pęknięć dwuniciowych DNA, u pacjentów otrzymujących dawki 100 mg lub więcej olaparib dwa razy dziennie
[więcej w: niacynamid, asumin, skręcenie stawu skokowego ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin niacynamid skręcenie stawu skokowego