Posted by on 2 sierpnia 2018

Działania niepożądane, które były co najmniej możliwie związane z olaparybem, dotyczyły głównie stopnia 1. lub 2. i obejmowały nudności (19 pacjentów [32%]), zmęczenie (18 pacjentów [30%]), wymioty (12 pacjentów [20%]), smak zmiany (8 pacjentów [13%]) i anoreksja (7 pacjentów [12%]) (Tabela 3). Zaobserwowano niską częstość mielosupresji: u trzech pacjentów (5%) wystąpiła anemia, a trombocytopenia 4. stopnia u dwóch pacjentów (3%). Jeden pacjent z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuc i nawracającymi zakażeniami dolnych dróg oddechowych zmarł z powodu niewydolności oddechowej po otrzymaniu olaparibu przez 4 miesiące. Inny pacjent z rakiem jajnika zmarł na posocznicę z ujemnymi wynikami gramatycznymi po otrzymaniu olaparybu przez miesiąc, przy braku neutropenii; miała chorobę pachwinową ze skórnym zajęciem, ze skórą skolonizowaną przez organizmy podobne do tych wywołujących posocznicę. Oba przypadki uznano za mało prawdopodobne, aby wiązały się z olaparybem. Nie obserwowano wyraźnego wzrostu częstości występowania lub stopnia niepożądanych działań w porównaniu ze znanymi nosicielami mutacji BRCA1 lub BRCA2 u nosicieli bez nośności.
Badania farmakokinetyczne
Rysunek 1. Ryc. 1. Wyniki badań farmakokinetycznych i farmakodynamicznych olaparybu. Wyniki badań farmakokinetycznych olaparybu przedstawiono po przyjęciu pojedynczej dawki. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) olaparybu (panel A) i pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu w okresie 10 godzin po podaniu (AUC10) (panel B) są przedstawione zgodnie z podaną dawką olaparybu. Niebieskie punkty danych oznaczają dawki, w przypadku których ekspozycja wzrasta proporcjonalnie do dawki, a czerwone punkty danych oznaczają dawki, dla których wzrost ekspozycji był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Czarna linia przedstawia zależność proporcjonalną do dawki pomiędzy ekspozycją a dawką osiągniętą przy dawkach do 100 mg i przewidywaną średnią ekspozycji, której można by się spodziewać przy dawkach większych niż 100 mg, jeśli proporcjonalność dawki utrzymano w zakresie dawek. Panel C pokazuje wyniki analiz farmakokinetyczno-farmakodynamicznych. Próbki jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PBMC) zebrano przed i po podaniu olaparibu dla każdego pacjenta. Aktywność polimerazy poli (adenozyno-dwufosforanowej [ADP] -bobozy) (PARP) określono za pomocą testu aktywacji ex vivo PARP. Punkty danych reprezentują hamowanie PARP po otrzymaniu olaparybu, wyrażone jako procent aktywności PARP przed otrzymaniem olaparybu i uśrednione w czasie dla każdego pacjenta w każdej grupie dawkowania. Wartości te wykreślono w zależności od ekspozycji na lek uzyskanej u pacjenta po wielokrotnych dawkach olaparybu (AUC w stanie stacjonarnym). Czerwona linia przedstawia linię najlepszego dopasowania prostego modelu Emax (maksymalnego efektu) do danych. Wyniki badań farmakodynamicznych, odzwierciedlające hamowanie aktywności PARP w guzach od pacjentów leczonych olaparybem, przedstawiono w Tablicy D. Immunobloty ekstraktów z całych komórek guza od pacjentów przygotowano przed rozpoczęciem ciągłego podawania olaparybu i 8 dni później. Bloty sondowano przeciwciałami przeciwko poli (ADP-ryboza) (PAR), PARP1 i aktynie (kontrola obciążenia). Niestymulowane komórki SW620 (te, w których PARP1 nie był aktywowany) nie wykazują sygnału PAR i zostały użyte jako kontrola ujemna
[przypisy: leki dla seniorów, informacja o lekach telefon, poradnia wad postawy ]

Powiązane tematy z artykułem: informacja o lekach telefon leki dla seniorów poradnia wad postawy

Posted by on 2 sierpnia 2018

Działania niepożądane, które były co najmniej możliwie związane z olaparybem, dotyczyły głównie stopnia 1. lub 2. i obejmowały nudności (19 pacjentów [32%]), zmęczenie (18 pacjentów [30%]), wymioty (12 pacjentów [20%]), smak zmiany (8 pacjentów [13%]) i anoreksja (7 pacjentów [12%]) (Tabela 3). Zaobserwowano niską częstość mielosupresji: u trzech pacjentów (5%) wystąpiła anemia, a trombocytopenia 4. stopnia u dwóch pacjentów (3%). Jeden pacjent z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuc i nawracającymi zakażeniami dolnych dróg oddechowych zmarł z powodu niewydolności oddechowej po otrzymaniu olaparibu przez 4 miesiące. Inny pacjent z rakiem jajnika zmarł na posocznicę z ujemnymi wynikami gramatycznymi po otrzymaniu olaparybu przez miesiąc, przy braku neutropenii; miała chorobę pachwinową ze skórnym zajęciem, ze skórą skolonizowaną przez organizmy podobne do tych wywołujących posocznicę. Oba przypadki uznano za mało prawdopodobne, aby wiązały się z olaparybem. Nie obserwowano wyraźnego wzrostu częstości występowania lub stopnia niepożądanych działań w porównaniu ze znanymi nosicielami mutacji BRCA1 lub BRCA2 u nosicieli bez nośności.
Badania farmakokinetyczne
Rysunek 1. Ryc. 1. Wyniki badań farmakokinetycznych i farmakodynamicznych olaparybu. Wyniki badań farmakokinetycznych olaparybu przedstawiono po przyjęciu pojedynczej dawki. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) olaparybu (panel A) i pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu w okresie 10 godzin po podaniu (AUC10) (panel B) są przedstawione zgodnie z podaną dawką olaparybu. Niebieskie punkty danych oznaczają dawki, w przypadku których ekspozycja wzrasta proporcjonalnie do dawki, a czerwone punkty danych oznaczają dawki, dla których wzrost ekspozycji był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Czarna linia przedstawia zależność proporcjonalną do dawki pomiędzy ekspozycją a dawką osiągniętą przy dawkach do 100 mg i przewidywaną średnią ekspozycji, której można by się spodziewać przy dawkach większych niż 100 mg, jeśli proporcjonalność dawki utrzymano w zakresie dawek. Panel C pokazuje wyniki analiz farmakokinetyczno-farmakodynamicznych. Próbki jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PBMC) zebrano przed i po podaniu olaparibu dla każdego pacjenta. Aktywność polimerazy poli (adenozyno-dwufosforanowej [ADP] -bobozy) (PARP) określono za pomocą testu aktywacji ex vivo PARP. Punkty danych reprezentują hamowanie PARP po otrzymaniu olaparybu, wyrażone jako procent aktywności PARP przed otrzymaniem olaparybu i uśrednione w czasie dla każdego pacjenta w każdej grupie dawkowania. Wartości te wykreślono w zależności od ekspozycji na lek uzyskanej u pacjenta po wielokrotnych dawkach olaparybu (AUC w stanie stacjonarnym). Czerwona linia przedstawia linię najlepszego dopasowania prostego modelu Emax (maksymalnego efektu) do danych. Wyniki badań farmakodynamicznych, odzwierciedlające hamowanie aktywności PARP w guzach od pacjentów leczonych olaparybem, przedstawiono w Tablicy D. Immunobloty ekstraktów z całych komórek guza od pacjentów przygotowano przed rozpoczęciem ciągłego podawania olaparybu i 8 dni później. Bloty sondowano przeciwciałami przeciwko poli (ADP-ryboza) (PAR), PARP1 i aktynie (kontrola obciążenia). Niestymulowane komórki SW620 (te, w których PARP1 nie był aktywowany) nie wykazują sygnału PAR i zostały użyte jako kontrola ujemna
[przypisy: leki dla seniorów, informacja o lekach telefon, poradnia wad postawy ]

Powiązane tematy z artykułem: informacja o lekach telefon leki dla seniorów poradnia wad postawy